Başa
İŞİTME VE İŞİTME KAYBI »Çocuklarda İşitme Kaybı

İşitme Testleri

Odyolojik Değerlendirme Türleri

İşitme kaybı olduğunu düşünüyorsanız atılacak ilk adım doktorunuzdan çocuğunuza odyolojik bir değerlendirme yapmasını istemek olmalıdır. Bu değerlendirme bir işitme engelinin olup olmadığını ve varsa ne derecede olduğunu belirleyecektir. Hiçbir çocuk tam bir işitme değerlendirmesinden geçemeyecek kadar küçük değildir ve günümüzün teknolojisi yeni doğanların testten geçmesini mümkün kılmaktadır.

İşitme taraması

Bu, her türlü yaşta yapılabilecek bir testtir. İşitme taraması genellikle bir çocuğun işitmesinin normal seviyede olmadığını göstermektedir. Eğer çocuk tarama testinde başarısız olursa daha detaylı bir değerlendirmeden geçirilecektir. Son yıllarda bebekler için işitme taramasının önemi daha iyi anlaşılmıştır. Şu anda birçok ülkede bütün yeni doğanların işitme kaybına karşı taranmasını tavsiye eden mevzuat bulunmaktadır. İşitme kaybı ne kadar erken fark edilirse destek tedbirleri de o kadar erken başlatılabilir.

Davranışsal işitme testleri

Bu testler genelde çocuğun bir şekilde (sözlü olarak, resim işaret ederek, elleri kaldırarak ya da bir “oyun” aracılığıyla) yumuşak seslere tepki vermesini gerektirir. Bu testler eğlenceli olabilir ve bebekler ile emekleyen çocuklar için bir test sinyaline karşı başı döndürme tepkisi genellikle en iyi ve en güvenilir test yöntemidir.

İşitsel Beyin Sapı Tepkisi (ABR)

Davranışsal test prosedürlerini güvenilir şekilde yerine getiremeyen yeni doğanlar, bebekler ve çocuklar için ABR gibi daha objektif testler işitme yetilerinin belirlenmesine yardımcı olabilir. Kulaklıklar aracılığıyla bebeğin kulaklarına tıklamalar ya da tonlu "bip" sesleri verilir. ABR, beyin sapı seviyesine kadar işitsel yolun fonksiyonu hakkında bilgi vermektedir. Tıklamalara ya da tonlara karşı verilen tepkiler işitme hassasiyeti hakkında bir tahmin sunmakta ve kaydedilmektedir.

Otoakustik Emisyonlar (OAES)

Bu testler kokleanın fonksiyonunu inceleme açısından eşsiz bir yöntem sunmaktadır. Sesler küçük bir hoparlör ile çocuğun kulağına gönderilir. Bir mikrofon da kokleadan sese gelen tepkiyi kaydeder (bu emisyon olarak bilinir). Bu da kokledaki duyu kılı hücreleri hakkında çok değerli bilgiler sunmaktadır.

Timpanometri (akustik taklit testi)

Bu test kulak zarının ve orta kulağın ne kadar iyi çalıştığını belirlemeye yardımcı olmaktadır. Çocuğun kulağına hafif bir hava esintisi verilir ve kulak zarının değişime tepki olarak hareket etme miktarı kaydedilir. Eğer kulak zarı hareket etmezse, bu effüzyon olasılığıyla birlikte kulak zarı ve ortakulak iltihabı arasında sıvı olabileceği anlamına gelmektedir.